Ik wil je vandaag graag iets vertellen over mijn vriend Tinnitus.
Nee, nee, het moet niet zijn mijn vriend Titus en ook niet mijn vriend Tinus.
Ik zal toch zelf wel weten hoe mijn vriend zijn naam is.
Hij is mijn trouwste en onafscheidelijke metgezel in al mijn reilen en zeilen, geluk en scha en schande in de laatste twintig jaren.
Als iedereen om wat voor redenen ook afgehaakt is, is mijn vriend er nog altijd.
Hij brengt me altijd zijn eerlijke boodschap over.
Soms wat brutaal.
Nu eens fluistert hij in mijn oor, dan weer roept en tiert hij.
Maar meestal fluit hij gewoon zijn eentonig deuntje, dat ik wel kan dromen.
Dat ook deel uit maakt van mijn dromen, overigens. Want hij is er 24/24 7 op 7.
Sommige mensen zeggen: hij is er 24 op 7, maar wat ze daarmee precies willen zeggen, begrijp ik niet zo goed.
Tinnitus is niet plots in mijn leven gekomen, zoals mensen wel eens plegen te denken.
Vriendschappen beginnen niet opeens tijdens een fuif om dan in één keer definitief en onomkeerbaar te zijn.
Zoals tussen mij en Tinnitus het geval is.
Nu en dan daagde hij in mijn jeugdjaren al op.
Hij hield me telkens een drietal dagen gezelschap na de concerten van Jesus Jones, Chemical Brothers en The Clash.
Dat laatste concert zag ik op mijn 19de. Bijgevolg kennen wij mekaar al zo’n 45 jaar. Min of meer toch.
Want na enkele dagen verdween Tinnitus dan weer even plots als hij er stond.
Onze vriendschap evolueerde geleidelijk.
Zo gaat dat bij nu eenmaal.
Ik geef niet zo snel volledig vertrouwen. Men heeft nu eenmaal ook vaak wat tijd nodig om me te leren nemen zoals ik helaas ben.
Sinds midden jaren 80 heb ik een wekelijkse afspraak met Tinnitus.
Het waren mijn wilde jaren.
Ik draaide muziek voor een paar danscafés.
Eentje in Leuven in de Parkstraat, en eentje bij het station in Hasselt.
En op de fuiven tussendoor was hij ook al altijd een trouwe gezel, zeker tegen het einde van de nacht.
Hij vergezelde mij mee naar huis.
Nee, ik ben niet beschaamd om het toe te geven : we deelden menigmaal hetzelfde bed.
Stonden tegelijk op. Zweetten tegelijk onze katers uit.
En op een goeie dag, die ik me niet meer precies herinner, was hij er opeens voorgoed en altijd.
Soms, zoals nu, merk ik hem nauwelijks op.
ik word in beslag genomen door andere mensen, andere issues, andere geluiden.
Maar ik kan altijd op hem rekenen, en vertrouw daar nu ook blindelings op.
Zodra het weer stil wordt op straat, in huis en in mijn hoofd, is hij er voluit voor mij.
Ik word soms zot van hem. Hij maakt me soms razend.
Het is geen reden om de aftocht te blazen.
Hij weet, dat is maar tijdelijk.
We hebben met mekaar leren leven, dat kan ik nu wel zeggen.
Zoals in menig huwelijk, hebben we mekaar leren verdragen, en wat mij betreft – vooral leren negeren.
Ik hoor hem nauwelijks als hij weer eens zit te fluiten of hoe dan ook om mijn aandacht vraagt.
Er zijn een paar crisissen geweest.
Dat was niet omdat hij mij niet meer wou, maar omdat ik hem kwijt wilde.
Een bemiddelaar heeft ons met elkaar verzoend.
Ik heb gelukkig ook een team rond mij van pyschologen, huisartsen en gespecialiseerde geneeskundigen.
Ze slagen er altijd weer in ons onafscheidelijk te houden.
Toch blijft er een risico dat we het niet met maakr uitzingen tot het einde van mijn dagen.
Technologie evolueert snel.
In alle stilte – pun intended – werken technische en medische mensen aan uitwegen die de feitelijke scheiding tussen mijn vriend en mij mogelijk moet maken.
Ik kan me namelijk inbeelden dat de beu-heid wederzijds kan zijn.
Die technologie, daar mag geen misverstand over zijn, is als hij er is, ook in één keer beschikbaar voor alle koppels waar Tinnitussen in betrokken zijn.
Tot dan zingen we het wel uit.
Dat lukt ook best wel.
Want Tinnitus is niet zo eentonig en vervelend als ik hem hier misschien onterecht afschilder.
Op één dag verandert hij soms 5 keer van outfit en van stijl.
We zijn nog niet uitgekeken op mekaar.
Maar goed ook, want tussen labotechnologie en realiteit kan heel wat tijd verlopen.
Zo’n echtscheidingsprocedure loopt niet van een leien dakje.
Ik laat je nu en ga samen met – een vandaag bijzonder rustige – Tinnitus een stille wandeling maken.
Wedden dat hij dan weer opspeelt?
Eric Kenis
