Wanneer ik naar mijn handen kijk
zie ik geschiedenis
heuvels waarover oorlogen gevoerd werden
grensgebieden die niet voor hun lijnen gekozen hebben
maar nu eenmaal zo geschreven staan
Ik zie landen in elkaar overlopen en hoor trompetten schallen
van de rug naar de palm
als een waarschuwing voor welk bloed nog stromen zal
Er zijn schuilplaatsen,
Voor elke kluizenaar een
En tronen zoveel dat onderdanen een uitstervend ras lijken
Ook putten, groeven, dalen,
Waarin gehuild werd en gehuild zal worden
Om een gebroken hart of van vreugde
Bergtoppen die nog beklommen moeten worden
Ze lijken ver weg
Gestroomlijnd varen boten over vingerkoten
op weg naar huis of net vertrokken
ze deinen verder
Alles komt op elkaar uit,
groet,
en gaat weer uiteen
Ik was erbij
Toen het eerste boek
Uit jouw handen verscheen
Elisabeth Dewaele
