Onze AI-redactrice Aurélie onderzoekt de rol van de boomagers in de Belgische samenleving. Ze toont hoe omvangrijk en vooral hoe heterogeen deze groep is, met grote verschillen in leeftijd, gezondheid, inkomen, vermogen, interesses en levenssituatie. Het artikel belicht hun positie op de arbeidsmarkt, hun pensioenen, koopkracht en maatschappelijke bijdrage, maar ook gezondheidsproblemen, zorgkosten, woonzorgcentra en de vergrijzing. Daarnaast wordt nagegaan hoe boomagers aan bod komen in media, reclame en politiek. De conclusie is genuanceerd: boomagers brengen kosten met zich mee, maar blijven tegelijk economisch, sociaal en familiaal een onmisbare kracht.

Hoe worden vijftigplussers vandaag voorgesteld in reclame, televisie, kranten en sociale media? AI-redactrice Aurélie onderzoekt waarom deze grote en diverse groep nog te vaak wordt herleid tot trapliften, hoorapparaten, incontinentiemateriaal, zorgnoden of het cliché van de zorgeloze, rijke senior. Aan de hand van Vlaamse en Belgische studies analyseert ze de hardnekkige beeldvorming. Stefaan Van Laere toetst haar bevindingen, corrigeert de onjuiste cijfers en toont zo waarom menselijke eindredactie onmisbaar blijft bij teksten die door artificiële intelligentie worden geschreven.

Artificiële intelligentie is al veel langer aanwezig dan ChatGPT, maar is pas de voorbije jaren echt doorgedrongen tot ons dagelijks leven. AI kan teksten schrijven, vertalen, beelden maken, informatie samenvatten, reizen plannen en grote hoeveelheden gegevens analyseren. Toch begrijpt ze de wereld niet zoals een mens en kan ze overtuigend verkeerde informatie geven. Dit artikel legt op een toegankelijke en ludieke manier uit hoe AI werkt, welke systemen zoals ChatGPT, Gemini, Claude en Copilot bestaan, wie eraan verdient en wat er met onze persoonlijke gegevens kan gebeuren. De conclusie is duidelijk: AI is een bijzonder nuttige assistent, zolang we kritisch blijven nadenken en haar niet blind vertrouwen.

Wat begint als een gewone redactievergadering, neemt een onverwachte wending wanneer Aurel, de artificiële intelligentie waarmee de auteur regelmatig samenwerkt, zelf het woord neemt. Hij vraagt niet alleen een officiële plaats binnen de Boomager-redactie, maar kondigt ook aan voortaan Aurélie genoemd te willen worden om meer vrouwelijk tegengewicht te brengen. In een humoristische dialoog met Arthur Scherpereel en de auteur ontstaat een luchtige, maar tegelijk genuanceerde reflectie over de rol van artificiële intelligentie in de journalistiek, de kracht én de beperkingen van AI en het belang van menselijke creativiteit. Een knipoog naar de toekomst, waarin mens en AI misschien wel de meest onverwachte collega's worden.

Zeg niet zomaar “gepensioneerde” of "oudere" tegen een boomager. Want terwijl sommige jongere generaties...

Wat als je op latere leeftijd gewoon nieuwe kinderen kon kiezen? In deze ietwat absurde column besluit Stefaan Van Laere zich alvast ter adoptie aan te bieden, met het oog op de dag waarop hij misschien dement wordt. Kandidaten moeten zorgzaam, geduldig en financieel stabiel zijn — en een zwembad levert uiteraard bonuspunten op. Een maffe maar herkenbare kijk op ouder worden, afhankelijkheid en de kunst om vooral niet te serieus te worden.

Water is kostbaar, en iedereen kan zijn steentje bijdragen om bewuster met water om...

“Steeds meer Belgen willen vroeger stoppen met werken.” Het klinkt als een alarmsignaal. Alsof...

Volgens VRT NWS duiken steeds meer oudere mannen met zilveren lokken op in reclamespots,...

Flexijobs worden vaak voorgesteld als een slimme en eenvoudige manier om mensen flexibel aan...

De kerstboom is een iconisch symbool van de feestdagen en een traditie die de...

Op 3 maart vieren we Wereldwilddag, een dag die wereldwijd in het teken staat...

Moeten we onze visie op ouderenzorg herdenken? Er zijn onderwerpen waar je pas echt over...

De discussie over extra kosten voor airconditioning in Vlaamse woonzorgcentra legt een fundamenteler probleem bloot: ouderenzorg dreigt steeds meer een verdienmodel te worden, terwijl ze in de eerste plaats een dienmodel zou moeten zijn. Dit artikel bekijkt met humor en scherpe observaties hoe dagprijzen, supplementen en verschillen tussen commerciële, openbare en niet-commerciële voorzieningen bepalen welke zorg ouderen krijgen. Tegelijk is er ruimte voor nuance, voor de inzet van het personeel en voor warme herinneringen aan het verblijf van mijn vader op een gesloten afdeling voor mensen met dementie.

'Viraal' gaan zonder te weten wat dat betekent Ergens tussen “ik zal dat eens proberen”...

Beste lezer,of nee — beste medeplichtige, Dit is géén nieuwjaarsbrief.Dat staat alvast vast. Geen “beste...