Robert Janssens en zijn goede vriend en uitgever Stefaan Van Laere stellen vast dat ze steeds minder bijdragen in de krant lezen. Niet omdat ze hun belangstelling voor de wereld verloren hebben, maar omdat het nieuws almaar vaker beheerst wordt door conflicten, dreigementen en wereldleiders wier gedrag nauwelijks nog te bevatten valt. In Geen nieuws is goed nieuws kijkt Robert met de ervaring van 44 jaar beroepsjournalist naar de onafgebroken nieuwsstroom rond Donald Trump, Vladimir Poetin en de oorlog in Oekraïne. Tegelijk plaatst hij de huidige onrust in historisch perspectief. Ook vroegere generaties leefden immers met de dreiging van oorlog, de Sovjet-Unie, Watergate en presidenten bij wie men zich ernstige vragen kon stellen. Is onze tijd werkelijk uitzonderlijk gevaarlijk, of voelt iedere generatie op een bepaald moment dat de wereld op de rand van de afgrond staat?

Kinderen verschijnen aan de schoolpoort met een fietshelm, fluohesje en soms genoeg verlichting om een landingsbaan aan te duiden. De ouders fietsen er ondertussen blootshoofds naast, alsof een volwassen schedel vanzelf tegen een stootje kan. Stefaan Van Laere vertelt hoe hij zelf pas op latere leeftijd een helm begon te dragen en waarom één ongelukkige val hem definitief overtuigde.

Heb je ook last van wegenwerken? Onze huiscolumnist Robert Janssens zowat dagelijks in de buurt, ook al probeert hij er zijn goed humeur niet door te bederven.

Op zijn 62ste belandt Stefaan Van Laere als standhulp op een Pokémonbeurs in Oudenaarde, waar zijn pluszoon Kenneth kaarten verkoopt en ruilt. Tussen begrippen als rippen, traden, sealed en PSA 10 probeert hij zich als een ware Pokémon-kameleon aan te passen aan een wereld die hem grotendeels vreemd blijft. Wat begint als geamuseerde verwondering, groeit uit tot een herkenbaar verhaal over verzamelen, generaties en de manier waarop boomagers via kinderen en kleinkinderen onvermijdelijk toch een beetje in de Pokémonwereld terechtkomen.

In Een banaan, drie wachtwoorden en het einde van de beschaving kijkt Stefaan Van Laere met veel warmte naar de soms komische botsingen tussen jong en oud. Van smartphones en wachtwoorden tot oude gewoontes, nieuwe woorden en kleine misverstanden: generaties begrijpen elkaar niet altijd meteen, maar blijken uiteindelijk veel meer gemeen te hebben dan ze zelf denken. Een luchtig, herkenbaar en levenslustig stuk over technologie, tijdsgeest, verwarring, genegenheid en de geruststellende gedachte dat we het toch samen moeten doen.

Robert Jansen kijkt met zijn kenmerkende relativeringsvermogen naar de steeds warmere zomers. Een voorspelling dat temperaturen van 40 tot 45 graden in de toekomst mogelijk vaker voorkomen, maakt hem op 87-jarige leeftijd toch even ongerust. Tegelijk weigert hij zijn dagen te laten beheersen door angst voor wat nog komt. Liever leeft hij in het heden, geniet hij van wat nog kan en probeert hij elke dag het beste uit het leven te halen.