Wat als artificiële intelligentie ooit niet alleen slimmer wordt dan de mens, maar onze samenleving ook rationeler helpt organiseren? In deze column onderzoekt Stefaan Van Laere hoe AI oorlog, inefficiënt werk, klimaatproblemen en ongelijkheid misschien anders zou aanpakken, met meer aandacht voor zorg, kennis, vrije tijd en menselijk welzijn. Tegelijk blijft AI voor de auteur vooral een hulpmiddel: een modern klankbord dat teksten en redeneringen kan aanscherpen zonder het menselijke denken en schrijven over te nemen.

1912

Het tijdschrift “Les Debats” laat vandaag 20 april 1934, bij monde van Jean Ray, z’n licht schijnen op de zaak.  Wat weten we tot...

Wat begint als een gewone redactievergadering, neemt een onverwachte wending wanneer Aurel, de artificiële intelligentie waarmee de auteur regelmatig samenwerkt, zelf het woord neemt. Hij vraagt niet alleen een officiële plaats binnen de Boomager-redactie, maar kondigt ook aan voortaan Aurélie genoemd te willen worden om meer vrouwelijk tegengewicht te brengen. In een humoristische dialoog met Arthur Scherpereel en de auteur ontstaat een luchtige, maar tegelijk genuanceerde reflectie over de rol van artificiële intelligentie in de journalistiek, de kracht én de beperkingen van AI en het belang van menselijke creativiteit. Een knipoog naar de toekomst, waarin mens en AI misschien wel de meest onverwachte collega's worden.