In deze column beschrijft Paul Goossens met veel zelfspot en herkenbare humor de jaarlijkse beproeving die solden volgens hem voor mannen kunnen zijn. Van eindeloze winkels en pashokjes tot armen vol zakken, gevaarlijke vragen als “Wat vindt ge ervan?” en de stille verstandhouding tussen lotgenoten: Goossens maakt van een middagje shoppen een hilarische overlevingstocht. Een luchtige bijdrage over relaties, mode, geld en de kunst van het geduldig volgen.

Boomager zijn anno 2026 is niet altijd eenvoudig. Auteur Stefaan van Laere kijkt met zelfrelativering en een flinke dosis gezond wantrouwen naar het leven van de moderne babyboomer. We worden geacht langer te werken, digitaal helemaal mee te zijn, kinderen, kleinkinderen en soms ook ouders bij te staan, terwijl ondertussen zowat elke gewone handeling een app, wachtwoord of tweestapsverificatie lijkt te vereisen. Zelfs een simpele elektriciteitsfactuur betalen kan plots een kleine digitale expeditie worden. Een herkenbare Boomager-bijdrage over ouder worden in een wereld die voortdurend beweert alles eenvoudiger te maken — en daar niet altijd even goed in slaagt.

Robert Janssens en zijn goede vriend en uitgever Stefaan Van Laere stellen vast dat ze steeds minder bijdragen in de krant lezen. Niet omdat ze hun belangstelling voor de wereld verloren hebben, maar omdat het nieuws almaar vaker beheerst wordt door conflicten, dreigementen en wereldleiders wier gedrag nauwelijks nog te bevatten valt. In Geen nieuws is goed nieuws kijkt Robert met de ervaring van 44 jaar beroepsjournalist naar de onafgebroken nieuwsstroom rond Donald Trump, Vladimir Poetin en de oorlog in Oekraïne. Tegelijk plaatst hij de huidige onrust in historisch perspectief. Ook vroegere generaties leefden immers met de dreiging van oorlog, de Sovjet-Unie, Watergate en presidenten bij wie men zich ernstige vragen kon stellen. Is onze tijd werkelijk uitzonderlijk gevaarlijk, of voelt iedere generatie op een bepaald moment dat de wereld op de rand van de afgrond staat?

Kinderen verschijnen aan de schoolpoort met een fietshelm, fluohesje en soms genoeg verlichting om een landingsbaan aan te duiden. De ouders fietsen er ondertussen blootshoofds naast, alsof een volwassen schedel vanzelf tegen een stootje kan. Stefaan Van Laere vertelt hoe hij zelf pas op latere leeftijd een helm begon te dragen en waarom één ongelukkige val hem definitief overtuigde.

Heb je ook last van wegenwerken? Onze huiscolumnist Robert Janssens zowat dagelijks in de buurt, ook al probeert hij er zijn goed humeur niet door te bederven.

Op zijn 62ste belandt Stefaan Van Laere als standhulp op een Pokémonbeurs in Oudenaarde, waar zijn pluszoon Kenneth kaarten verkoopt en ruilt. Tussen begrippen als rippen, traden, sealed en PSA 10 probeert hij zich als een ware Pokémon-kameleon aan te passen aan een wereld die hem grotendeels vreemd blijft. Wat begint als geamuseerde verwondering, groeit uit tot een herkenbaar verhaal over verzamelen, generaties en de manier waarop boomagers via kinderen en kleinkinderen onvermijdelijk toch een beetje in de Pokémonwereld terechtkomen.