Een bureau van één vierkante meter en een nachtkastje van amper een halve vierkante meter: meer persoonlijke ruimte heeft Robert Janssens thuis niet nodig. Beide plekjes dragen herinneringen aan geliefden, aan verlies en aan familie die hem vandaag nog kracht geeft. Een warme column over verbondenheid, ouder worden, verdriet en de kleine dingen die een leven betekenis blijven geven.

In ‘Wanneer ben ik eindelijk eens niet beschikbaar?’ schrijft Stefaan Van Laere met humor en zelfspot over vijftigplussers die voortdurend klaarstaan voor werk, familie en mantelzorg. Helpen geeft voldoening, maar al die kleine verzoeken kunnen samen je hele agenda overnemen. Een herkenbare column over grenzen stellen, tijd voor jezelf bewaren en leren zeggen: vandaag past het niet — zonder meteen toe te voegen dat het misschien toch nog kan.

Na jarenlang autorijden probeert Stefaan Van Laere zonder voorbereiding opnieuw een theoretisch rijexamen, met een ferme buis als resultaat. Met humor en zelfrelativering onderzoekt hij de waarde van rijervaring, verrassende verkeersregels en de veranderingen die nog op ons afkomen. Want veilig rijden vraagt ook dat je af en toe je kennis bijspijkert.

Robert Janssens blikt terug op zijn eerste wereldkampioenschap wielrennen als jonge journalist in 1962 en vergelijkt die ervaring met de manier waarop hij meer dan zestig jaar later de koers beleeft. Een persoonlijke terugblik op journalistiek, wielrennen en hoe de sport door de jaren heen veranderde, terwijl sommige mechanismen in het peloton verrassend herkenbaar bleven.

In deze column beschrijft Paul Goossens met veel zelfspot en herkenbare humor de jaarlijkse beproeving die solden volgens hem voor mannen kunnen zijn. Van eindeloze winkels en pashokjes tot armen vol zakken, gevaarlijke vragen als “Wat vindt ge ervan?” en de stille verstandhouding tussen lotgenoten: Goossens maakt van een middagje shoppen een hilarische overlevingstocht. Een luchtige bijdrage over relaties, mode, geld en de kunst van het geduldig volgen.

Boomager zijn anno 2026 is niet altijd eenvoudig. Auteur Stefaan van Laere kijkt met zelfrelativering en een flinke dosis gezond wantrouwen naar het leven van de moderne babyboomer. We worden geacht langer te werken, digitaal helemaal mee te zijn, kinderen, kleinkinderen en soms ook ouders bij te staan, terwijl ondertussen zowat elke gewone handeling een app, wachtwoord of tweestapsverificatie lijkt te vereisen. Zelfs een simpele elektriciteitsfactuur betalen kan plots een kleine digitale expeditie worden. Een herkenbare Boomager-bijdrage over ouder worden in een wereld die voortdurend beweert alles eenvoudiger te maken — en daar niet altijd even goed in slaagt.