Al lang geen nieuws meer omtrent de diefstal van de Rechtvaardige Rechters. De onderhandelingen met de mysterieuze “D.U.A.” zitten op een dood spoor … Niet zozeer uit de hoek van D.U.A, wel vanwege de gerechtelijke overheid die de ernst van de zaak blijkbaar niet naar waarde weten te schatten en halsstarrig bij hun onrealistische eis van “handje-contantje” blijven.
Dan nog maar eens bladeren in het dagboek van onze reisgezel …
Vandaag, zondag 25 november 1934 heeft in het O.-L.-Vrouw-College in Dendermonde, een arrondissementele vergadering plaats van de Katholieke Unie. Enige dagen geleden, op 20 november 1934, is er een nieuwe regering gevormd onder leiding van eerste minister Theunis. De vergadering heeft tot doel de politiek en het beleid van de nieuwe bewindsploeg te onderzoeken en te bespreken. Uit alle gemeenten van de streek zullen er afgevaardigden komen, fijn om al deze mensen nog eens terug te zien. Ik als afgevaardigde voor Wetteren van de Katholieke kiesvereeniging heb mij voorgenomen om mijn zienswijze er es goed te zeggen, met het vuur dat de mensen van mij gewoon zijn, ja ja ik ben één van de sprekers op de bijeenkomst. Ik zal het zeker hebben over wat ik “de vierden stand” noem, deze van de rijken waarbij ook de intellectuelen zouden kunnen aansluiten. Ik ben er klaar voor ! Wel op tijd thuis zijn want er staat een etentje gepland ter ere van onzen Adhemar zijn 12de verjaardag …
Hier dus …
*=*=*=*=*=*
Dokter Romain De Cock verhaalt …
“Hij, Arséne, verliet, na zijn betoog de zaal, ging naar de gang, waar enkele mensen hem in zieke toestand zagen en mij riepen om Goedertier te kunnen helpen. Ik ging onmiddellijk naar buiten en trof Goedertier in een klein café naast het college, waar men hem intussen naartoe had gebracht.
Toen Arsené mij zag, zei hij: “Ah, mijn beste vriend, ben jij daar, help mij alsjeblieft.” De mensen die Goedertier geholpen hadden, hadden zijn gezicht reeds afgewassen. Arséne ademde zwaar en lag daar met open kraag. Ik stelde een zwakke en onregelmatige pols vast. Ik kende Arséne tot hiertoe niet als zijn dokter, maar enkel privé.
Tijdens het onderzoek stelde ik onmiddellijk acute herzaseptolie vast. Arséne vroeg dat ik hem naar zijn schoonbroer Ernest van den Durpel in Dendermonde zou brengen. Ik haalde daarop onmiddellijk mijn auto en voerde hem er naartoe. Bij het uitstappen moesten twee mannen Goedertier ondersteunen. In het huis van Van den Durpel werd Arséne op een matras op de vloer gelegd.
Ik onderzocht hem daar opnieuw en gaf hem bij gebrek aan een ander preparaat een inspuiting met coffeïne. Arséne was constant kortademig en onrustig. Na enkele minuten vroeg hij mij: “Dokter, is het werkelijk gevaarlijk?” “Neen”, zei ik, “blijf rustig liggen; hebt u iets te vragen of een andere wens?” “Neen”, zei Goedertier, “ik zou graag een priester willen”. Van den Durpel liet onmiddellijk een priester halen. Vermits het echter zondagvoormiddag was, was het moeilijk om een priester te vinden. Ondertussen was de advocaat van Goedertier, Dr. De Vos uit Dendermonde, aangekomen. Toen Goedertier hem zag, zegde hij: “Met Georges kan ik het ook doen”. Tegen mij heeft Goedertier verder niets gezegd.
Na een korte tijd riep De Vos mij: “Dokter, komt u alstublieft, het gaat slecht.” Ik ging de kamer binnen en zag dat het met Arséne zeer slecht ging. Zijn ogen waren half glazig en hij verkeerde in ademnood. Na hoogstens één minuut was Goedertier dood. De doodsoorzaak was acute hartvergroting (op de overlijdensakte schreef ik: dilatation aigue coeur Asystolie).
Advocaat en vriend Georges – Jooris – De Vos verhaalt …
“Tijdens de bijeenkomst ging Goedertier buiten, zonder dat ik er verder erg in had of daarbij aan iets speciaals dacht. Na het beëindigen van de bijeenkomst vernam ik dat Goedertier ziek geworden was en dat hij zich in het huis van chauffeur Lanoey, Kerkstraat bevond.
Hij was onwel geworden en was naar het huis van Lanoey gegaan, die hij helemaal niet kende. Van daaruit werd hij met zijn eigen auto overgebracht naar het huis van zijn schoonbroer, Ernest van den Durpel, juwelier, Vlasmarkt. Ik heb daarnaar getelefoneerd en vroeg of ik ook moest komen. De nicht van Goedertier zei ja. (De zuster van Goedertier is reeds in 1921 overleden).
Ik bleef op straat echter nog een tijdje praten met minister Rubbens. Toen ik in het huis van de schoonbroer aankwam, lag Goedertier daar in het salon op een matras op de vloer. Ik hoorde hem van in het kamertje ernaast kermen. Bij Goedertier waren de volgende personen aanwezig: dokter Romain De Cock uit Wetteren, die ook de bijeenkomst bijgewoond had, en nu in Aalst, Statieplein 6 woont en een vriend van Goedertier was. Ook de schoonbroer van Goedertier was aanwezig.
Toen ik langs de deur naar binnen keek en Goedertier mij in de gaten kreeg, zei hij “kom hier, Georges“. Hij verzocht de twee anderen buiten te gaan en liet de deur sluiten.
Ik knielde naast hem neer. Goedertier zei daarop tegen mij – in het Vlaams:
“Ik heb den priester doen roepen maar mijn geweten is gerust. Luister. Ik alleen weet waar het Lam Gods is.”
Hij fluisterde deze woorden. Ik zei: ja? Arséne herhaalde nog eens: „Ik alleen weet het. Het dossier van heel die zaak zult gij vinden in mijn klein bureel in de schuif rechts van de schrijftafel in een omslag Mutualité.”
Op datzelfde ogenblik kwam de Benedictijnerpater Libertus, wiens familienaam Bornauw is, en die woonachtig is in de basiliekabdij Pieter en Paulus, Vlasmarkt in Dendermonde, de kamer binnen. Toen Goedertier naar hem keek, zei hij tot hem: “Gaat buiten, laat ons alleen en doet de deur toe.”
Pater Libertus verliet daarop de kamer.
Goedertier begon opnieuw te zeggen: “Dus gij weet, waar het dossier is, en …”. Vanaf dat moment kon hij niet meer spreken, hij rochelde en heeft geen enkel woord meer gezegd.
Ik riep onmiddellijk de dokter en de pater uit de kamer ernaast naar binnen. Dokter De Cock sloeg Goedertier met de hand in het gezicht om een reactie uit te lokken, maar dat was tevergeefs. De Cock kon alleen nog vaststellen dat de dood ingetreden was. Pater Libertus gaf Goedertier daarop de zegen.”
*=*=*=*=*=*
*=*=*=*=*=*
*=*=*=*=*=*
De rest is geschiedenis … de Rechtvaardige Rechters voorgoed verdwenen …
E I N D E
of toch niet …
