Vorig jaar herontdekten we de schoonheid van de Moezelvallei. We bezochten er het quasi ongeschonden middeleeuwse stadje Bernkastel en wilde voor het tweelingstadje Kues terug komen. Herman Taelman, de enthousiaste promotor van de Moezelvallei, raadde ons echter Traben-Trarbach aan, bekend om zijn fascinerende jugendstilgebouwen en wijnen. En inderdaad, dat was een veel betere optie.
Wandelen door een ansichtkaart uit 1900
De Moezel kronkelt als een zilveren lint door het dal. Na een scherpe bocht doemt Traben-Trarbach op als een sierlijke vlinder verbonden door een statige brug. De ene vleugel – Traben – ademt grandeur uit met zijn weelderige villa’s en kuurhotels uit de belle époque. De andere – Trarbach – oogt wat ouder, rustieker, met vakwerkhuizen die zich lijken vast te klampen aan de steile hellingen vol wijnrankent. Met zijn stijlvolle mix van indrukwekkende Jugendstil huizen, afgewisseld met barokke woningen en kuuroordcharme, voelt het aan alsof je door een ansichtkaart uit 1900 wandelt. Traben-Trarbach is geen plek waar je komt voor spektakel of adrenaline, maar een stadje om langzaam te beleven.
De indrukwekkende historische stadstoren, relict uit het middeleeuws verleden
Bij een eerste verkenningswandeling trekt de indrukwekkende historische Oude Stadstoren onmiddellijk onze aandacht. Het is een origineel middeleeuws bouwwerk uit de 14de eeuw en een van de weinige overgebleven delen van de middeleeuwse stadsmuur. Die stadsomwalling, die alles te maken had met Trarbachs verworven stadsrechten, werd waarschijnlijk tegelijk met burcht Grevenburg gebouwd door graaf Johann III van Sponheim, zoon van de legendarische gravin Loretta. Zij ontvoerde in 1328 de Trierse aartsbisschop Baldiun en hield hem gevangen in de nabijgelegen burcht Starkenburg. Vandaag de dag doet de toren, die oorspronkelijk nog een etage hoger was, dienst als uitkijktoren. Een uitdaging die beloond wordt met een prachtig uitzicht over de daken van de stad. Binnenin vind je een verzameling van historische haard- en kachelplaten afkomstig van het iets verderop gelegen Mittelmosel-Museum.
Een carillon met 28 bronzen klokken
De grootste klok weegt 80 kg, de kleinste 7,6 kg, samen 611,6 kg. Het klokkenspel werd op initiatief van de vereniging Traben-Trarbach Aktiv in de stadstoren geplaatst naar aanleiding van het 100-jarig bestaan van de stad in 2004 toen ook de toren grondig werd gerestaureerd. De klokken werden gegoten door de familie Bachert uit Karlsruhe, die ook verantwoordelijk was voor het gieten van de wereldwijd bekende klokken van de Frauenkirche in Dresden. Het carillon speelt dagelijks op vaste tijden en is sindsdien een herkenbaar cultureel symbool van de stad.
Parijs aan de Moezel
Omwille van de indrukwekkende verzameling van Jugendstilgebouwen wordt Traben-Trarbach ook wel eens ‘Parijs aan de Moezel’ genoemd. Geen enkele façade is hetzelfde en toch klopt het als geheel. Ooit was dit stadje, na Bordeaux, het tweede wijnhandelscentrum van Europa. Die rijkdom zie je terug in de gevels vol krullen, glas – in – loodramen, smeedijzeren details en sierlijke balkonnetjes. Omdat we wel iets meer willen vernemen over die periode vertelt de gids Günter Hauenstein er ons alles over tijdens een rondleiding in de namiddag. Via de toeristische dienst kan je je inschrijven voor zo’n rondleiding met Günter Hauenstein. Een aanrader, anders loop je in de stad, ook met het stadsplannetje, wat verloren.
Schatrijk dank zij Rieslingwijn
Günter: “De wijnboeren van Traben-Trarbach waren rond 1900 schatrijk omdat de Moezelriesling wereldwijd zeer geliefd en vaak duurder was dan champagne. Toen in 1879 de stad werd geteisterd door een grote brand kwam er veel ruimte vrij om nog grotere en mooiere huizen te bouwen.
Jugendstil was de modieuze, luxueuze architectuurstijl van die tijd. Ze schakelden de beroemde Bruno Möhring in omdat zijn verfijnde Jugendstil bij hun status, smaak en de internationale allure pasten die de rijke wijnboeren wilden uitstralen.
Möhring bouwde in Traben-Trarbach niet alleen villa’s, handelsgebouwen en wijnkelders maar hij ontwierp o.a. ook de Brückentor , de poort aan de brug over de Moezel. “
Een wandeling door de onderwereld van Traben-Trarbach
Tot slot neemt Günter ons mee voor een wandeling door een ondergronds wijnkeldersysteem. Onder de straten van Traben-Trarbach ligt immers een verborgen wereld, een netwerk van historische wijnkelders, die soms doorlopen onder verschillende huizen. Het is een doolhof van gangen, trappen en verhalen. Sommige kelders bestaan uit meerdere verdiepingen en lopen tot aan de oevers van de Moezel. Het klinkt een beetje cynisch dat die wijnboeren schatrijk konden worden dank zij het zware en vaak gevaarlijke labeur van hun werkkrachten. Ook daar kan Günter boeiend over vertellen. Als jonge gast hielp hij mee aan de druivenpluk. “Je kreeg dan een zware metalen mand die je met riemen op de rug droeg” vertelt hij. “Leeg woog die 50 kg, gevuld kwam er nog eens 50 kg bovenop. Als je dan de pech had om bij de afdaling uit te glijden en op je rug terecht te komen, was het een krachttoer om terug recht te krabbelen. En ik kan het je verzekeren, ‘s avonds ben je geradbraakt. Maar dat is nog niks met wat er mijn oom is overkomen. Toen een ton wijn met een snelheid uit een hellende wijnkelder rolde, kon hij niet op tijd opzij springen en werd verpletterd”.
In de winter van 21 november 2025 tot 3 januari 2026 verandert dit mysterieuze labyrint in een sfeervolle een ‘Mosel-Wein-Nachts-Markt’. En dat is zoveel meer dan een kerstmarkt legt Günter ons uit.
Een klim naar de Grevenburg
Omdat we ook wel van een flinke wandeling en uitdaging houden, trekken we de volgende morgen naar de ruïnes van de burcht. De wandeling begint aan het historisch gebouw van de Brückentor, via de verkeersluwe Brückenstrasse. Daar bereiken we tussen de woningen aan de linkerkant ( Indisch restaurant) via een trap de Brandweg, een vluchtroute tijdens de overstromingen. De klim begint zacht, slingert langs wijnranken om vervolgens over te gaan naar stukken die met trappen te overbruggen zijn. Af en toe nemen we de tijd om achterom te kijken en te genieten van het Moezeldal. Naarmate het pad stijgt, verandert het geluid van de stad in stilte, onderbroken door vogelzang en het knarsen van schoenen op grind. En dan duikt de ruïne van de Grevenburg op als een verweerde wachter van steen. Ooit was dit de trotse vesting van graven en garnizoenen. Nu is het een zalige plek om even te verpozen op het terras van het bergrestaurant met een koffie, frisdrank of koel wit wijntje en te genieten van de prachtige vergezichten over het dal. Nadien klimmen we nog verder via het pad dat door het bos gaat Het is geen echte Via Ferrata, maar we zijn toch blij dat er een ijzeren draadleuning is waaraan we ons kunnen optrekken. Maar de beloning op de indrukwekkende vergezichten op de Moezelvallei is die inspanning meer dan waard. Afdalen doen we langs het kronkelig pad naast de parkeerplaats.
Het Mittelmosel-Museum
Omdat we wat meer willen vernemen over de geschiedenis van die intrigerende stad trekken we de volgende dag naar het Mittelmosel-Museum. We worden er verwelkomd door twee vriendelijk dames, die zonder zich op te dringen, klaarstaan om meer uitleg te geven. Het museum is gehuisvest in een statige villa in barokstijl, die toebehoorde aan de Trarbachtse koopmansfamilie Böcking en gelukkig bespaard bleef van de grote stadsbrand in 1857. De 20 kamers zijn ingericht met meubelen uit die tijd, kunstwerken, mode en muziekinstrumenten. Die inrichting en en het verzamelen van die vele objecten was het levenswerk van kunstenaar dr.Ernst Willem Spies. Nadien eerde de stad hem met een mooie fontein en beeldengroep. Op de bovenste verdieping vind je een omvangrijke collectie over de stadsgeschiedenis van Traben-Trarbach. Daar bevindt zich ook een rookkamer waar etenswaren werden gerookt. Het museum richt zich zowel op archeologische vondsten uit de tijd van de Romeinen en de Franken als op de landelijke wooncultuur en de geschiedenis van het handwerk en de stadsgilden. Kaarten en vondsten uit de jaren ’30, opgravingen van de voormalige Franse vesting Mont Royal, een Vauban constructie , die echter in 1698 bijna volledig werd gesloopt, alsook de maquette van van Grevenburg.
De gezelligste en lekkerste wijnproeverij ooit
Bij een bezoek aan de Moezel hoort een wijnproeverij. Ook als is de concurrentie van wijnhandelaars uit alle streken van de wereld groot, de Moezelwijnen in het algemeen en de Riesling in het bijzonder behoren nog steeds tot de top van de beste wijnen ter wereld. Voor die wijnproeverij zijn we uitgenodigd bij de excentrieke Markus Burg. Een wijnmaker van de derde generatie, die al meer dan dertig jaar wijn produceert Zijn uniek terroir komt van de steile hellingen waar hij onder meer Riesling, Sauvignon Blanc, Pinot Gris, Pinot Noir en Dornfelder teelt. Zijn wijnen dragen ook speciale namen zoals “ Geile Reiler, Domina Ros of Sweetheart”. Deze laatste is een speciale zoete wijn van niet meer dan 8%!
De wijn is er niet alleen heerlijk, maar hier maken we ook kennis met de gastvrijheid en de gemoedelijkheid van de Mossellander (inwoner van de Moezel). We zijn amper neergestreken of zijn terras loopt vol met trouwe kopers, vrienden en Moezel- en wijnliefhebbers. Steeds laat hij nieuwe flessen aanrukken. Na een heel gezellige avond gaan wij licht beschonken, en zijn trouwe klanten, die hier om de zoveel tijd met hun camper neerstrijken, naar huis met een nieuwe voorraad van deze godendrank.
Bezoek op afspraak: www.markusburg.de
Varen en welness
Oorspronkelijk hadden we ook een bezoek gepland aan de Moezelthermen, maar omdat het schitterend weer is, verkiezen we een boottocht op de Moezel. We varen tot Bernkastel-Kues, en nemen de tijd om door Kues te kuieren. Maar buiten het St. Nikolaus-Hospital en het nieuwe Zylinderhaus Museum , die we vorig jaar reeds bezochten, valt daar weinig te beleven. Traben-Trarbach was inderdaad een veel betere optie. Dank u wel Herman.
Tekst en foto’s : Miet Waes
Praktische informatie
Algemeen
ook info bij: herman.taelman@skynet.be
Logeren
Wij overnachtten in het familiehotel Reiler Hof
Prachtige grote kamers met alle comfort.
Eten en drinken
– Reiler Hof staat ook bekend om zijn excellente keuken, die op de top 50 lijst
staat van de beste restaurants in Duitsland
– Vinothek & Tapas Bar Die Mosel in Traben-Trarbach
