Groot nieuws vandaag …
Bisschop Coppieters ontvangt nog maar eens een afpersingsbrief … de zoveelste, weer een “grappenmaker” ?
Nee, het valt onmiddellijk op dat er een aantal bijzonderheden worden beschreven die doen vermoeden dat men dit ernstig moet nemen … er is nu duidelijk sprake over twee schilderijen daar waar de afpersingsbrieven het tot nu toe altijd hadden over “het schilderij”…
De brief, zo blijkt uit de afstempeling, is verstuurd op 30.04.1934 vanuit Antwerp 12, een postbus die zich bevindt op het Vlaamsch Hoofd in Antwerpen … St Anneke in de volksmond.
We lezen mee …
Monseigneur,
Wij hebben het voorrecht u mee te delen dat wij beschikken over de twee schilderijen van Van Eyck die uit de hoofdkerk van uw stad ontfutseld werden.
Wij zijn van mening dat het beter is om u niet uit te leggen door welke bewogen gebeurtenissen wij in het bezit zijn gekomen van deze parels. Dat is op zo’n verwarde wijze gebeurd, dat de plaats waar het kostbaarste van de twee werken berust, inderdaad slechts aan één persoon bekend is. Dit gegeven is het enige wat u moet interesseren, want het houdt schrikwekkende mogelijkheden in.
Wij stellen voor de twee panelen aan u te bezorgen op volgende voorwaarden. Vooreerst leveren wij de grisaille van Sint-Jan. Na ontvangst van dit schilderij zal u een persoon, wiens adres u aangeduid zal worden, de som van een miljoen ter beschikking stellen in 90 biljetten van 10.000 frank en 100 biljetten van 1.000 frank. Die som zal verpakt worden in een pakje verzegeld met het zegel van het bisdom. Daarna zal u alles verpakken in een bruin papier verzegeld met een gewoon zegel.
Bovendien verplicht u er zich toe, Monseigneur, door een voorafgaande uitwisseling van de biljetten – of op een andere manier – te vermijden dat de nummers van de biljetten genoteerd kunnen worden. En ten slotte gaat u de verplichting aan om de bevoegde overheid ertoe te overhalen alle vervolgingen te staken en de zaak definitief te seponeren. Nadat wij zonder moeilijkheden de biljetten uitgewisseld zullen hebben, zal u onmiddellijk de plaats worden aangeduid waar u de Rechtvaardige Rechters weer in ontvangst kunt nemen.
Wij begrijpen dat de gevraagde vergoeding hoog is, maar een miljoen kan worden teruggewonnen, terwijl integendeel een Van Eyck niet meer opnieuw geschilderd kan worden. Meer nog, welke overheid zou anderzijds de verantwoordelijkheid op zich durven nemen onze voorstellen, die de vorm van een ultimatum hebben, te verwerpen? Wij weten maar al te goed dat de artistieke en wetenschappelijke wereld verontwaardigd zou opspringen indien zij de weigering en de omstandigheden van onze voorstellen zou vernemen.
Indien u onze voorwaarden aanvaardt, wat we niet willen betwijfelen, zal u op de data van 14 en 15 mei, in het dagblad La Derniere Heure, in de rubriek van de kleine advertenties ‘Allerlei’ de volgende tekst laten inlassen: ‘D.U.A. In afspraak met de overheid aanvaarden wij integraal uw voorstellen.’
Wij zijn zo vrij u ertoe te bewegen niet te treuzelen met uw stappen en uw antwoord, want iedere verloren dag vergroot het gevaar voor beschadiging van de schilderijen.
Maar hoed u voor een ramp. Een weigering of het zoeken van een oplossing langs slinkse wegen zal automatisch de definitieve en onherstelbare vernietiging van deze juwelen veroorzaken.
D.U.A
