Een nieuw woord voor een nieuwe generatie
Het begon met een simpele vaststelling: we hadden geen goed woord voor de mensen van boven de vijftig.
Boomer was besmet, senior klonk oubollig, en vijftigplusser had de charme van een btw-nummer.
Toch leeft er vandaag een hele generatie die niet past in die oude vakjes. Mensen die te jong zijn om “oud” genoemd te worden, maar te ervaren om nog “jong” te heten. Mensen die midden in het leven staan, met goesting, plannen, dromen, een goed stel hersenen en vaak ook een paar kunstgewrichten die minstens even goed werken.
Zo ontstond het woord boomager.
Een samentrekking van boomer en ager (zoals in teenager). Want geef toe: ergens na je vijftigste (kan ook zestigste zijn) krijg je weer die drang om nieuwe dingen te proberen — het is een tweede puberteit, maar dan zonder puistjes en met iets meer gezond verstand.
Een boomager is dus geen oud iemand — het is een mens die ouder durft zijn, zonder er stoffig van te worden.
Van boomer naar boomager
Laten we eerlijk zijn: wie vandaag de vijftig voorbij is, hoort het woord boomer en voelt spontaan een lichte kramp in de wenkbrauwen. Alsof iemand “oké, opa” zegt, terwijl jij net een nieuwe elektrische fiets hebt gekocht, drie streamingdiensten beheert en weet hoe je een QR-code scant (meestal toch).
De term boomer heeft zich de laatste jaren een stevige reputatie aangemeten: half plagend, half respectloos. Ooit was het gewoon een demografische aanduiding – mensen geboren na de Tweede Wereldoorlog – maar ondertussen is het een meme geworden. “Ok boomer” is synoniem voor “je begrijpt er niets meer van, oude mens”. Niet echt de badge of honour waar je op zit te wachten, toch?
Daarom is het tijd voor een nieuwe term. Een die niet ruikt naar nostalgie en navelstaren, maar naar energie en heruitvinding. Enter: de boomager.
Een boomager is iemand die volop leeft in zijn tweede jeugd. Een mens die al een halve eeuw ervaring op de teller heeft, maar nog lang niet van plan is om de motor stil te leggen. Iemand die niet terugblikt met weemoed, maar vooruitkijkt met goesting.
Het woord boomager klinkt ook beter. Het heeft iets swingends, iets eigentijds. Het combineert het beste van twee werelden: boomer (want ja, je afkomst mag er zijn) en ager (van teenager, want de geest blijft jong). Kortom: een boomager is iemand die weet hoe laat het is, maar nog lang niet naar bed wil.
Senioren? Bedankt, maar nee bedankt
En dan is er nog die andere term: senioren.
Alleen het uitspreken ervan doet je spontaan naar een pijp en een wollendekentje grijpen. “Senioren” klinkt alsof je levenslang korting krijgt in het zwembad, maar ook een verplicht middagdutje moet nemen. Het roept beelden op van breiwerkjes, bingo en busreizen met een stop aan het frietkot.
Terwijl de realiteit van vandaag compleet anders is.
De 50-, 60- en zelfs 70-plussers van nu zijn niet bezig met aftellen, maar met optellen: reizen, bijleren, nieuwe passies ontdekken, kleinkinderen opvoeden (en daarna met opluchting terug afgeven), sporten, ondernemen, daten, bloggen, podcasten — kortom, leven.
Het clichébeeld van de senior in de schommelstoel mag dus met pensioen. Permanent.
Een nieuwe levensfase, een nieuw vocabulaire
Taal doet iets met ons. Hoe we iets benoemen, bepaalt hoe we het beleven. Als je jezelf senior noemt, voel je je vanzelf ouder. Noem jezelf boomager, en plots lijkt alles mogelijk.
Het is een woord dat bruist.
Het heeft de energie van een goeie espresso en de wijsheid van iemand die weet dat het niet om de suiker gaat, maar om de smaak.
De boomager is niet bezig met het verleden, maar met de volgende uitdaging: een marathon lopen, een start-up oprichten, een camper kopen of gewoon eindelijk leren wat dat TikTok-icoontje op je smartphone eigenlijk doet.
Boomagers herschrijven de handleiding van het ouder worden
Wat de teenagers deden met de jeugd, doen de boomagers met de volwassenheid: ze herdefiniëren wat het betekent.
Ze bewijzen dat ouder worden niet gelijkstaat aan afbouwen, maar aan updaten.
Ze gooien verouderde ideeën overboord en installeren nieuwe software: versie 5.0, 6.0 of 7.0 van zichzelf.
En waar boomers ooit de wereld wilden veranderen, willen boomagers vooral zichzelf blijven veranderen. Want het leven stopt niet bij 50 — het begint gewoon aan een nieuw hoofdstuk, met betere muziek, meer zelfkennis en een gezondere dosis zelfrelativering.
Humor, ervaring en zelfspot: de heilige drie-eenheid
Boomagers weten dat lachen het beste anti-verouderingsmiddel is.
Ze lachen om hun leesbril (“Ik heb er nu één in elke kamer”), om hun kinderen (“Ze denken dat ik niet weet wat een meme is”), en om zichzelf (Ik dacht dat ik hip was met mijn nieuwe sneakers, tot mijn dochter zei dat ze ‘ironisch cool’ waren”).
Het mooie aan deze levensfase is net dat je niet meer alles te bewijzen hebt. Je mag opnieuw spelen, proberen, falen, lachen.
Met andere woorden: je mag terug een beetje teenager zijn — maar dan met een beter pensioenplan.
Conclusie: Boomager is geen label, het is een levenshouding
‘Boomager’ is niet zomaar een hip alternatief voor ‘boomer’ of ‘senior’. Het is een statement.
Het zegt: ik ben van deze tijd.
Ik leef, leer en lach nog elke dag.
Ik ben niet “oud”, ik ben gewoon langer jong.
Herken je jezelf hierin?
Dan ben je zonder twijfel een echte boomager.
Welkom bij de club — een generatie die weigert om stil te vallen, die met humor en lef ouder wordt, en die het leven blijft zien als een open weg vol verrassingen.
Zet je schrap, schenk jezelf een glas (al dan niet alcoholisch) in en geniet: dit is jouw tijd.
