Weet je wat gek is? Er wordt vaak over ons boomagers gepraat, maar zelden mét ons. Alsof de wereld plots vergeten is dat een groot deel van de bevolking niet meer naar festivals met modder gaat, maar wél naar concerten met stoelen. Alsof we van de ene dag op de andere veranderd zijn van rebelse Beatles-fans in brave spaarders met orthopedische schoenen. Wel, vergeet dat beeld maar. Wij zijn boomagers. Actieve 55-plussers. De generatie die weet hoe een platenspeler werkt én hoe je een Zoom-call dempt.
En we zijn met velen. Heel velen. Volgens Statbel, het Belgisch statistiekbureau, telt België in 2025 zo’n 1,52 miljoen mensen tussen 55 en 64 jaar, 1,32 miljoen tussen 65 en 74 jaar, en ongeveer 1,02 miljoen mensen van 75 tot 84 jaar. En daarboven nog eens ruim 230.000 mensen van 85 jaar of ouder. Samen goed voor bijna vier miljoen Belgen die onder de ruime paraplu van “boomagers” vallen. Dat is niet zomaar een bevolkingsgroep — dat is een machtige generatie met invloed, koopkracht en vooral goesting in het leven.
We zijn niet “de ouderen”. We zijn de generatie die de eerste computers zag opduiken, die de overgang van zwart-wit-tv naar streamingdiensten meemaakte, en die zich nog herinnert dat je een telefoon “ophangt”. We hebben de wereld zien veranderen — en we zijn gewoon mee veranderd. Op onze manier.
Volgens Statbel maakt de groep 55-plussers vandaag ongeveer 33% van de Belgische bevolking uit. Dat betekent dat één op drie Belgen in de tweede helft van zijn leven zit — maar met de blik nog vooruit.
We zijn ook financieel stevig verankerd. Uit cijfers van de Nationale Bank van België (2024) blijkt dat huishoudens waarvan het referentiepersoon ouder is dan 55 gemiddeld meer spaargeld en eigendom hebben dan eender welke jongere groep. Het mediane nettovermogen van 55-64-jarigen bedraagt ongeveer € 325.000, dat van 65-74-jarigen zelfs € 340.000.
Daarbovenop is meer dan 80% van de Belgen boven 55 jaar eigenaar van zijn woning, vaak zonder lopende lening. Dat is een stevige basis. En neen, dat betekent niet dat we allemaal rijk zijn — maar wel dat we financiële ademruimte hebben. En die gebruiken we graag. Niet om op te potten, maar om te léven.
We geven het geld niet uit, we investeren in geluk
Wie denkt dat wij enkel sparen voor onze begrafenis, heeft nog nooit naast een boomager gestaan aan de wijnbar. We hebben het zuinige van onze ouders én de levenslust van onze kinderen. We houden van comfort, maar niet van verspilling. We kopen minder, maar beter. En als we iets kopen, mag het een verhaal hebben.
Een goede fles wijn uit een klein domein. Een elektrische fiets waarmee je niet meer moet afzien op die helling in de Ardennen. Of een cursus pottenbakken, omdat je dat altijd al wilde doen sinds “Ghost” (en ja, we weten nog wie Patrick Swayze was).
Volgens een rapport van Eurostat (2024) besteden Belgen tussen 55 en 74 jaar gemiddeld 28% van hun inkomen aan vrije tijd, cultuur, reizen en horeca — dat is meer dan eender welke jongere leeftijdsgroep. En dat zie je. De wachtrij aan de gate naar Malaga? 60% boomagers. De champagnebar op de cruise? 70%. De tentoonstelling over Bowie in Brussel? Vol boomagers met glinsterende ogen.
We willen niet “op rust” — we willen op avontuur.
Technologisch? Ja hoor, en hoe
De digitale kloof? Die hebben we al lang overbrugd. We hebben misschien iets langer gezocht naar het juiste wachtwoord, maar eens we binnen zijn, zijn we niet meer te stoppen.
Volgens de Digital Belgium Survey 2025 gebruikt 93% van de Belgen tussen 55 en 64 jaar het internet dagelijks, en zelfs bij 65- tot 74-jarigen is dat nog 85%. En ook de groep boven 75 haalt intussen meer dan 60% internetgebruikers.
We bestellen online, we bankieren digitaal, we lezen het nieuws op onze smartphone. En die smartphone? Die ligt binnen handbereik, ook ’s nachts, want je weet maar nooit dat de kleinkinderen een foto sturen.
We zijn actief op Facebook (en ja, we weten dat jongeren dat “oud” vinden), maar ook op Instagram en zelfs op TikTok. Daar tonen we onze moestuin, onze schilderijen, onze reizen. We maken filmpjes over brood bakken of elektrische wagens, en de reacties stromen binnen: “Wat een coole oma!”, “Die opa is beter met video dan ik!”
Technologie is niet meer iets om bang van te zijn — het is een manier om verbonden te blijven.
Boomagers met hobby’s (en dat mag breed geïnterpreteerd worden)
Hobby’s zijn niet meer wat ze waren. De boomager van vandaag verzamelt geen postzegels — hij verzamelt ervaringen.
Er zijn boomagers die 3D-printers in hun garage hebben staan en sleutelen aan kunstobjecten of drone-onderdelen. Er zijn vrouwen van 70 die cursussen kunstgeschiedenis volgen via YouTube en daarover bloggen. Er zijn koppels die samen podcasts opnemen over reizen, wijn of het ouderschap van volwassen kinderen (“Ze blijven je verrassen, zelfs als ze veertig zijn”).
En dan zijn er de vinylclubs, de foto-wandelgroepen, de kookcollectieven, de vintage markten. Je hoort de platen van The Beatles, Bowie en Prince weer draaien — want ja, wij waren erbij toen muziek nog écht klonk.
Maar het mooiste aan die hobby’s is dit: ze verbinden generaties. De grootvader die zijn kleinzoon leert analoog fotograferen, de moeder die met haar dochter samen een podcast maakt, de buurvrouw die jongeren helpt bij vrijwilligerswerk in de bibliotheek.
We leven niet in het verleden. We hergebruiken het met stijl.
Reizen, eten en beleven – het nieuwe levensmotto
Wat doe je met tijd en middelen? Je gaat op pad. Reizen is onze zuurstof. En we doen het anders dan vroeger. Geen massatoerisme meer, maar kwaliteit, cultuur en authenticiteit.
Volgens Toerisme Vlaanderen (2024) zijn 55-plussers goed voor meer dan 42% van alle hotelovernachtingen in België. En wie denkt dat we alleen in eigen land blijven, vergist zich: we boeken citytrips, cruises, avontuurlijke wandelreizen. We huren campers, ontdekken Portugal buiten het seizoen, of gaan zelfs voor vrijwilligersreizen — met wijnpauzes, uiteraard.
Eten hoort daar ook bij. We koken met passie, proberen nieuwe recepten, posten trots foto’s van onze risotto met truffel. En ja, we weten hoe we dat moeten doen met de juiste belichting. De hashtag #BoomagerFoodie bestaat nog niet, maar geef het tijd.
De rol in de samenleving: van vrijwilliger tot mentor
We geven niet enkel geld uit. We geven ook terug. Volgens de Koninklijke Stichting van het Vrijwilligerswerk (2024) is bijna één op drie vrijwilligers in België ouder dan 55.
We helpen in scholen, sportclubs, ziekenhuizen, rusthuizen, culturele verenigingen. We coachen startende ondernemers, we begeleiden leerlingen, we delen kennis die geen handleiding nodig heeft.
En het mooiste? We doen het niet uit plicht, maar uit plezier. Omdat we weten dat de wereld warmer wordt van een beetje inzet. Omdat we voelen dat samenhorigheid geen modewoord is, maar een manier van leven.
We zijn de brug tussen generaties
Wij hebben de unieke positie dat we twee werelden begrijpen. We kennen de tijd van brieven én van e-mails, van cash geld én contactloos betalen, van vinyl én Spotify. We zijn de vertalers tussen “toen” en “nu”.
We praten met jongeren, we leren van hen, en we delen zonder belerend te zijn (nou ja, meestal toch). We tonen hen dat ouder worden geen eindpunt is, maar een voortzetting van nieuwsgierigheid.
We brengen ervaring, humor, nuchterheid. We weten dat het leven niet perfect hoeft te zijn om prachtig te zijn. En als iets mislukt? Dan halen we de schouders op en zeggen: “Kom, we drinken er eentje op.”
De toekomst? Die is niet enkel voor jongeren
De maatschappij heeft ons nog nodig — meer dan ooit. Onze ervaring is goud waard in een wereld die soms te snel draait. We zijn mentoren, vrijwilligers, creatieve geesten, consumenten met visie.
We willen gehoord worden, maar vooral: we willen blijven meedoen. En als dat betekent dat we onze elektrische fiets gebruiken om naar een droneworkshop te rijden na een dag vrijwilligerswerk — dan doen we dat met plezier.
We zijn niet het decor van het heden. We zijn de motor van de toekomst.
