Er zijn van die momenten waarop ik aan den lijve ondervind dat boomagers werkelijk overal opduiken. Zelfs op een warme zaterdagochtend in Gent, wanneer normale mensen verstandig thuis zouden blijven met een ventilator, een zonnehoed en een fris drankje binnen handbereik.
Maar neen hoor.
Voor de voorstelling van de Gentse Feestenthriller De Stropdoder van Paul Goossens (sinds deze week ook medewerker van Boomager) in Trefpunt zakten mensen van overal af naar Sint-Jacobs. Sommigen zelfs van aan zee. Vanuit Oostende bijvoorbeeld. Op zo’n moment krijg ik tegelijk een klein beetje medelijden én bewondering voor dat soort volk. Want eerlijk: wie rijdt er vrijwillig naar een warme stad om op café naar een thriller te gaan luisteren?
Boomagers dus.
En laat dat nu net het mooie zijn.
Zelf had ik als uitgever van het boek bij Uitgeverij Partizaan natuurlijk alle redenen om aanwezig te zijn. Maar tegelijk stond ik daar ook als medewerker van Boomager.be met lichte fascinatie te kijken naar het publiek. Mensen die allang de leeftijd hebben bereikt waarop men hen volgens sommige marketingjongens thuis in beige zetels zou moeten parkeren, maar die in werkelijkheid nog altijd vrolijk cafés binnentrekken, boeken kopen, discussiëren, lachen en plannen maken.
Een van de absolute zij het stille vedetten van de ochtend was trouwens tante Rolande van Paul. Geen negentig-plusser die voorzichtig in een hoekje zat weg te zakken, maar een vrouw van vierennegentig die nog opvallend kwiek en stijlvol aanwezig was. Een echte hippe babyboomster en daar staat dus geen leeftijd op. Zo iemand die meer energie uitstraalt dan sommige twintigers die al uitgeput raken van één melding op hun smartphone.
De voorstelling zelf begon trouwens perfect in thrillerstijl. Iedereen stond eerst braafjes te wachten voor een gesloten deur van Trefpunt. Auteur, uitgever, bezoekers… allemaal lichtjes verloren kijkend alsof we figuranten waren geworden in een onverwachte detective. Tot plots Guido De Leeuw (een legendarische figuur die mee de wieg stond van de Gentse feesten nieuwe stijl in de seventies) opdook als reddende engel van dienst om letterlijk de deur te openen.
Binnen hing trouwens nog altijd die typische sfeer van vroeger. Alsof Walter De Buck ergens achteraan nog zat mee te luisteren, licht grijnzend boven een glas bier. Trefpunt blijft een café waar de muren waarschijnlijk meer verhalen kennen dan sommige bibliotheken.
Paul Goossens had ondertussen vanaf minuut één het publiek volledig mee. Niet als een schrijver die braaf een promo komt afwerken, maar als een rasverteller die zichtbaar geniet van zijn publiek. Er werd gelachen, gegrinnikt en hier en daar luidop gereageerd zoals dat alleen in Gent gebeurt.
Het strafste moment? Toen Paul zonder verpinken een volledige akte van berouw uit het hoofd begon te citeren. Ik geef toe: ik stond daar tegelijk vol bewondering én met lichte existentiële paniek. Want ik vergeet tegenwoordig soms waarom ik naar boven wandel in mijn eigen huis, terwijl die man probleemloos hele teksten uit zijn geheugen toverde alsof hij een menselijke harde schijf was.
Over De Stropdoder zelf werd gelukkig niet te veel verklapt. Dat hoort zo bij thrillers. Maar duidelijk werd wel dat Gent, de Feesten en de typische stadssfeer stevig door het verhaal lopen. Alleen de titel al zorgde voor nieuwsgierige blikken, zeker omdat ook leden van de Gentse stroppendragers aanwezig waren. Gelukkig bleef iedereen ongedeerd en vielen er die ochtend enkel slachtoffers aan de toog van de hitte.
Ook Arthur Scherpereel kreeg even het woord om zijn initiatief Boomager.be kort voor te stellen aan het publiek. En eerlijk? Dat voelde perfect op zijn plaats. Want wat ik daar zag, was exact waar Boomager over gaat: mensen die ouder worden zonder daarom plots te stoppen met leven.
En natuurlijk was ook onze eigen columnist en journalist-auteur Robert Janssens van de partij. Wat automatisch betekent dat een gewone boekvoorstelling binnen de kortste keren verandert in een mengeling van cafépraat, wieleranekdotes, humor, herinneringen en halve legendes waarvan niemand nog exact weet of ze volledig waar zijn. Maar misschien maakt net dat zulke momenten zo heerlijk.
Want ergens voelde die ochtend in Trefpunt precies zoals Gent zelf hoort te zijn: een beetje rommelig, warm, geestig, levendig en totaal niet van plan om oud te worden.
De Stropdoder – Paul Goossens Uitgeverij Partizaan € 25,00 ISBN 9789493453487
U kunt het boek HIER bestellen op papier of als eboek.
