Vandaag 7 mei 1934 … na het onderhoud van de Commissaris met Kanunnik Standaert, voorzitter van de kerkfabriek, eergisteren begeeft Mgr Gabriël Van Den Gheyn zich vandaag naar de burelen van de Gerechtelijke politie. De afpersingsbrief, getekend met de initialen D.U.A. wordt aan de Commissaris overhandigd.
| Mgr Van Den Gheyn noemde het Lam Gods altijd “mon Agneau Mystique” en schertsend werd hij wel eens de engelbewaarder van het Lam Gods genoemd. Er mocht immers niets aan het Lam Gods gedaan worden, “om de patine niet te schaden”. Het was deze Mgr Van den Gheyn ook die op 11 april 1934 om 8.35 uur bij de politie aangifte deed van de diefte van de Rechtvaardige Rechters en Sint Jan de Doper uit het retabel. |
Dat deze afpersingsbrief ook door de gerechtelijke overheid ernstig wordt genomen blijkt uit een later proces-verbaal dd 16 mei 1934, opgesteld door Commissaris Luysterborgh …
“Den 7den mei 1934 kwam de Heer Kanunnik Van den Gheyn ons den brief overhandigen dien wij bij het huidig proces-verbaal voegen.
Het blijkt daaruit dat de schrijver die D.U.A. tekent, beweert in ’t bezit te zijn van “de twee gestolen schilderijen”. (’t is te zeggen van het ontvreemd paneel – dat – en zulks is in ’t algemeen niet gekend – eens uit zijn omlijsting genomen zijnde, werkelijk uit twee verschillende en afzonderlijke deelen bestaat); verder, dat een schilderij (Johannes de Doper) – die minder waarde heeft – zal teruggegeven worden, en de tweede (De onomkoopbare Rechters), na voorafgaandelijke storting van een millioen frank; dit alles onder zekere voorwaarden en na inlassching in het dagblad “La Dernière Heure”, nummers van 14den en 15den mei van volgenden tekst: “D.U.A. D’accord avec les autorités, nous acceptons integralement vos propositions”.
Kwestige brief werd onder omslag gestuurd aan “Monseigneur l’Evêque Gand” en werd gepost te Antwerpen 12 (Vlaamsch Hoofd) op 30 april 1934
…/…
Na er over beraadslaagd te hebben zullen wij, door tussenkomst van de rechtelijke politie bij het Parket te Brussel, in de “Dernière Heure” ons antwoord laten inlasschen. Wij zullen er op drukken dat, ingeval daarover inlichtingen zouden gevraagd worden men zou aanduiden dat de advertentie van het Bisdom te Gent uitgaat. Waarvan akte, Wg Commissaris Luysterborgh
*=*=*=*
… en wat lezen we vandaag zoal in het fictieve dagboek van Meneer Arséne?
Tsss … wat lees ik vandaag in mijn huiskrant “La Libre Belgique” … boeiend maar ik blijf erbij … Als ik het schilderij zou moeten zoeken, zou ik niet zo ver gaan; ik zou het zoeken in de buurt van St Baafs. Maar goed, dus ze schrijven ;
“Le Bien Public” rapporteert dat de P.J. (Police Judiciaire) hun meedogenloze maar begrijpelijke zoektocht voortzet naar de daders van de diefstal van de “Juges Intègres” of naar mensen die het beroemde paneel kunnen terugvinden.
Volgens onze correspondent wordt het steeds duidelijker dat het gestolen paneel de oostgrens is overgestoken. Tot nu toe hebben we echter geen verdachte voertuigen kunnen registreren die deze grens zijn overgestoken. Ondanks onze vragen heeft de Belgische justitie nog geen informatie hierover ontvangen. Dit komt voornamelijk door het ontbreken van grote grensposten, of, zoals sommigen zouden zeggen, door hun onverschilligheid. Dit is al eerder gezegd.
In bepaalde kringen groeit de interesse in de leider van de Wolfsohn-bende, deze identiteitsveranderende Frégoli die zorgvuldig vermijdt om over hem te praten.
Een zwak spoor leidt al naar de Nederlands-Duitse artistieke bende waarvan de Nederlander (?) Wolfsohn de onbetwiste leider is.
Als dit spoor blijkt te kloppen, hoeven we niet te verwachten dat een van hen snel zal worden gearresteerd, maar gezien het mechanisme van hun actie, de methode die ze altijd hebben toegepast, kunnen we voorspellen dat er binnenkort mysterieuze aanbiedingen zullen worden gedaan, hetzij aan de P.J. of aan de kerkfabriek van St Baafs.
Het haastige vertrek van de kunstpiraten naar Wenen is in dit opzicht veelzeggend. De internationale bende van Wolfsohn en Co. houdt zich nooit bezig met officiële onderhandelingen tot na een grondige uitwisseling van gedachten tussen vakgenoten, waarin de voor- en nadelen zorgvuldig worden afgewogen. Zou een van onze P.J.-officieren niet naar een van de centra van de internationale boekanierspraktijken gestuurd kunnen worden?”
