Ben je een babyboomer als je in 1960 geboren bent? Volgens de ene bron wel, volgens de andere niet. Geboren in 1972? Dan ben je waarschijnlijk Generatie X. Tenzij je in Nederland plots bij de ‘pragmaten’ wordt ingedeeld. Welkom in de verwarrende wereld van de generaties.
Babyboomers, Generatie X, millennials, Gen Z: we gebruiken de termen alsof ergens officieel is vastgelegd wie waar thuishoort. Ze verschijnen in krantenartikels, marketingonderzoek, personeelsbeleid en discussies op sociale media. Maar zo’n universele generatietabel bestaat helemaal niet. Wie verschillende bronnen naast elkaar legt, ontdekt al snel een kluwen van namen, jaartallen en definities.
Wanneer ben je eigenlijk een babyboomer?
Neem de bekendste term: babyboomer. Internationaal wordt vaak 1946 tot 1964 als geboorteperiode gebruikt. Die afbakening komt vooral uit de Verenigde Staten, waar na de Tweede Wereldoorlog een uitgesproken geboortegolf ontstond. Alleen verliep die demografische ontwikkeling niet in ieder land op dezelfde manier.
Het Nederlandse Centraal Bureau voor de Statistiek gebruikte in een onderzoek uit 2026 bijvoorbeeld een heel andere indeling. Daar vallen mensen geboren tussen 1945 en 1955 onder de babyboomers. Het gevolg is merkwaardig: iemand uit 1960 kan volgens een veelgebruikte internationale definitie babyboomer zijn, maar volgens die Nederlandse CBS-indeling tot Generatie X behoren. De persoon verandert niet, alleen het etiket. Dat alleen al zou ons voorzichtig moeten maken met uitspraken als ‘boomers denken zo’ of ‘Generatie X wil dit’. Over wie hebben we het dan precies?
En wie zijn die ‘pragmaten’?
Nog opvallender voor Vlaamse lezers is een andere benaming uit dezelfde Nederlandse indeling: pragmaten. Daarmee bedoelt het CBS mensen geboren tussen 1970 en 1985. In Vlaanderen is het bepaald geen term die je dagelijks hoort.
Dat komt doordat Nederland een eigen traditie van generatieonderzoek kent, waarin begrippen als de Protestgeneratie, Verloren Generatie, Pragmatische Generatie en Grenzeloze Generatie werden gebruikt. Daarnaast kennen we de internationaal veel bekendere reeks van babyboomers, Generatie X, millennials en Generatie Z. En dan zijn er nog tussencategorieën zoals Generation Jones, voor mensen die zich niet helemaal herkennen in het klassieke beeld van de babyboomer, en Xennials, op de grens tussen Generatie X en de millennials. Wie lang genoeg zoekt, vindt uiteindelijk voor bijna ieder geboortejaar wel een passend etiket.
Een generatie is geen natuurwet
Dat hoeft op zich geen probleem te zijn. Generatie-indelingen kunnen nuttig zijn om maatschappelijke ontwikkelingen te bestuderen. Wie opgroeide zonder internet kende een andere jeugd dan iemand die op zijn twaalfde al een smartphone had. Wie tijdens een economische crisis op de arbeidsmarkt kwam, kreeg andere kansen dan iemand die zijn carrière begon tijdens hoogconjunctuur. Gedeelde omstandigheden kunnen mensen vormen.
Maar daaruit volgt niet dat miljoenen mensen die toevallig tussen twee gekozen jaartallen geboren werden dezelfde persoonlijkheid, waarden, ambities of levensstijl hebben. En precies daar gaat het vaak mis. Een sociologisch hulpmiddel wordt al snel een etiket. Boomers zouden rijk zijn, huizen bezitten en moeite hebben met technologie. Generatie X zou zelfstandig en sceptisch zijn. Millennials zouden liever ervaringen verzamelen dan bezit. Gen Z zou digitaal, ongeduldig en voortdurend op zoek naar zingeving zijn. Handig voor een krantenkop, minder geschikt om een mens te beschrijven.
Een 64-jarige ondernemer kan enthousiaster met artificiële intelligentie experimenteren dan iemand van 25. Een 55-jarige kan een compleet nieuwe carrière beginnen terwijl een leeftijdsgenoot aftelt naar zijn pensioen. Een 70-jarige kan opnieuw gaan studeren, een onderneming starten, verliefd worden of besluiten zijn leven radicaal anders in te richten. Een geboortejaar vertelt veel over de wereld waarin je bent opgegroeid, maar veel minder over wie je vandaag bent en wat je morgen nog wilt doen.
En daar begint Boomager
Precies vanuit die vaststelling is Boomager ontstaan. Niet als nóg een generatie naast boomers, Gen X of millennials. Boomager is geen generatie, maar een levensfase. Voor ons is het minder interessant of iemand uit 1963 volgens tabel A een babyboomer en volgens tabel B Generatie X is. Een veel boeiendere vraag is: waar sta je vandaag in je leven?
Want er komt voor veel mensen een moment waarop het leven van karakter verandert. Niet op een vastgelegde verjaardag en zeker niet voor iedereen op hetzelfde moment. Kinderen gaan hun eigen weg, een carrière die jarenlang vanzelfsprekend leek wordt opnieuw bekeken, relaties veranderen, ouders worden ouder of vallen weg en je wordt je bewuster van tijd en gezondheid. Tegelijk ontstaat er ook ruimte: voor plannen die jarenlang werden uitgesteld, voor reizen, ondernemen, leren, creëren, nieuwe mensen ontmoeten, opnieuw verliefd worden of eindelijk iets doen waarvan je al twintig jaar zegt: ooit. En misschien vooral voor een vraag waarvoor vroeger nauwelijks tijd was: wat wil ik eigenlijk nog?
Boomager richt zich daarom grofweg op mensen tussen 50 en 70 à 75 jaar, zonder van die leeftijden harde grenzen te maken. Een 52-jarige ondernemer die een nieuw bedrijf uitbouwt en een 72-jarige die opnieuw gaat studeren, kunnen meer met elkaar gemeen hebben dan twee mensen die op exact dezelfde dag geboren zijn.
Toch doet onze samenleving iets merkwaardigs met leeftijd. We spreken heel vanzelfsprekend over twintigers, dertigers, veertigers en vijftigers, maar daarna verdwijnen grote groepen mensen opvallend snel onder verzamelbegrippen als ‘senioren’. Alsof een 55-jarige en een 80-jarige zich ongeveer in dezelfde levensfase bevinden. Daar kunnen vijfentwintig jaar tussen liggen waarin je kunt werken, ondernemen, reizen, liefhebben, creëren, leren, vallen, opnieuw beginnen en jezelf meer dan eens heruitvinden. Dat verdient meer nuance dan één leeftijdsetiket.
Het Tweede Hoofdstuk
Daarom spreken we bij Boomager over Het Tweede Hoofdstuk. Niet omdat een leven uit twee hoofdstukken bestaat. Integendeel: het leven bestaat niet uit twee helften, maar uit hoofdstukken. Het Tweede Hoofdstuk staat voor het moment waarop je niet langer vooral het leven ondergaat, maar bewuster begint te kiezen hoe je het verder wilt schrijven.
Voor de ene gebeurt dat rond zijn vijftigste, voor de andere jaren later. Soms wordt het uitgelokt door een gebeurtenis, soms groeit het besef langzaam. En soms begint het gewoon met de vraag: wil ik de rest van mijn leven blijven doen zoals ik het tot nu toe heb gedaan?
Dat is voor Boomager veel relevanter dan de vraag of iemand officieel boomer, Gen X’er, pragmaat of iets daartussenin is. Daar past ook onze baseline Too Young To Be Old bij. Niet omdat ouder worden iets is wat we moeten bestrijden. Ouder worden hoort bij het leven en is voor wie de kans krijgt een voorrecht. Maar ouder worden betekent niet dat nieuwsgierigheid, ambitie, verlangen of verandering een houdbaarheidsdatum hebben.
Je geboortejaar staat vast. Wat je met de jaren die voor je liggen doet, veel minder. Misschien hebben we daarom niet nóg meer generatienamen nodig. Misschien moeten we minder vragen tot welke generatie iemand behoort en vaker vragen: welk hoofdstuk wil jij nu schrijven?
Want uiteindelijk is dat toch veel interessanter dan het vakje waarin iemand volgens een tabel thuishoort. Boomager is geen nieuw hokje. Het gaat juist over de ruimte om eruit te stappen.
