Er zijn woorden die meteen een beeld oproepen. “Senioren” is er zo eentje.
Zeg het luidop en je ziet ze al voor je: brave mensen met een fleece over hun schouders, een gehaakte deken op de knieën, een thermos vol kamillethee en de krant op schoot, klaar om aan het kruiswoordraadsel te beginnen. Ze glimlachen zachtjes, hun dagen rustig kabbelend tussen het middagdutje en het soepmoment.
Maar dan kijk je om je heen en denk je: wacht even. Dat beeld klopt niet.
De generatie 55-plussers van vandaag heeft Spotify, een drone, een backpack en een bucketlist. We noemen onszelf geen “senioren”, want dat klinkt alsof je op de parking van het leven staat met de motor al uit. Wij zijn boomagers: vol goesting, ervaring en – toegegeven – af en toe een lichte vorm van rugpijn, maar dat hoort bij de charme. Snap je trouwens de hint naar de ’teenager’? De boomager is misschien niet meer jong qua leeftijd, maar wel jong van geest en nog boordevol levenslust.
Senioren zijn zogezegd “rustig”. Boomagers zijn allesbehalve.
We werken vaak nog (soms puur voor het plezier), starten nieuwe projecten, leren nieuwe dingen en nemen onze tijd net omdat we dat kunnen. We zijn de generatie die de fax heeft zien verdwijnen, maar wél weet wat ChatGPT is (en we gebruiken het zelfs, soms met lichte argwaan). En ja, ook ik los het kruiswoordraadsel in de krant nog altijd op. Woorden die ik niet kan invullen: AI snelt ter hulp! En zo leer ik ook weer wat bij zonder zoals de senioren op de oplossing in de krant van de dag daarop te moeten wachten. Ik heb trouwens nog altijd een papieren krant, maar dwing mij ertoe om ze toch ook af en toe digitaal te lezen om het gevoel te hebben ‘mee’ te zijn.
Senioren krijgen korting op de trein. Boomagers plannen citytrips met Ryanair én hebben een loyaliteitskaart bij de Thalys. We hebben geleerd dat comfort mag, maar avontuur ook nog steeds mag knetteren.
Die negatieve bijklank van de term ‘senioren’ is trouwens een typisch fenomeen van bij ons. In de Anglosaksische wereld is ‘senior’ vaak een eretitel, denken we maar aan de senior writer bij gezaghebbende kranten. Maar bij ons, helaas pindakaas…
Helaas pindakaas
En ja, sommige clichés kloppen een beetje. Natuurlijk kijken wij ook naar Blokken – maar met ironie, hé! We doen ondertussen de afwas of sturen een WhatsApp-bericht (“Hoe heet die gast die altijd wint?”). We zijn multitaskers met leesbril en humor. Soms doen we ook mee, en verbazen we Ben Crabbé met onze kennis, en gaan met de centen lopen.
Volgens Statbel zijn er in België zo’n 3,3 miljoen 55-plussers, goed voor bijna 30% van de bevolking. Een stevige club dus, met meer invloed dan we soms beseffen. Van die groep is ongeveer de helft ouder dan 65, maar de 55- tot 74-jarigen blijven opvallend actief, zowel economisch als sociaal.
Geld om van te genieten
Want geld speelt wel een rol. De gemiddelde Belgische 55-plusser beschikt over een vermogen van ongeveer €300.000 tot €400.000 (inclusief woning, bron: Nationale Bank, 2024). Dat is geen kleingeld. Wij hebben gespaard, gewerkt, afbetaald – en nu willen we daar iets mee doen. Niet om het op te potten, maar om te genieten.
We gaan eten, reizen, verbouwen, steunen onze (klein)kinderen en schenken gul aan goede doelen die ons raken. En ondertussen kopen we gadgets waarvan onze kinderen zuchten: “Mama, waarom heb jij een smartwatch nodig?” Waarop wij antwoorden: “Om te zien of ik nog leef als ik naar de koelkast wandel.”
Boomagers zijn de generatie die technologie niet alleen gebruikt, maar ook omarmt – na wat gepruttel, toegegeven. Volgens Statbel gebruikt 92% van de 55- tot 64-jarigen dagelijks een smartphone, en meer dan 70% doet online bankzaken. En ja, we hebben ook TikTok ontdekt (al weten we nog niet goed waarom).
Onze hobby’s zijn even divers als ons leven. We fotograferen, wandelen, doen aan yoga, starten podcasts, volgen kookworkshops of tuinieren met apps die zeggen wanneer de basilicum dorst heeft. We herontdekken muziek via vinyl, maken films van onze reizen en posten ze op YouTube (“voor de familie”, maar stiekem hopen we op likes).
Oud(er) worden is een voorrecht
En vooral: we lachen veel. Met onszelf, met elkaar, met onze leeftijd.
Want we weten dat ouder worden geen drama is – het is een voorrecht.
De term “senioren” klinkt alsof je uit de roulatie bent. “Boomager” daarentegen klinkt levendig, energiek, nieuwsgierig. Een boomager wil vooruit, wil bijleren, wil beleven. We zijn de generatie die niet jong wil blijven, maar gewoon jong blijft doen.
We zijn de ontbrekende schakel tussen de TikTok-tieners en de echte senioren die hun eerste mail nog printen “voor de zekerheid”. Wij begrijpen de jeugd – min of meer – en de jeugd begrijpt ons – soms per ongeluk. Maar dat is precies het mooie eraan: we hebben de brug gebouwd.
Een glimlach met rimpels
En eerlijk? Boomager klinkt gewoon beter. Het is een knipoog, een statement, een glimlach met rimpels.
Senioren, dat zijn mensen die wachten op wat komt. Boomagers maken plannen voor wat nog kán.
We willen niet “jong lijken”. We willen gewoon lekker leven, zonder etiketten die ons in een hoekje duwen met bingo en beenham met saus.
Dus ja, noem ons geen senioren, dat is misschien iets voor veel later, of nooit.
We zijn boomagers: we hebben Spotify én een platenspeler, een elektrische fiets én een wandelstok “voor als het moet”, een agenda voller dan die van sommige dertigers en vooral: goesting.
Goesting om te blijven leren, lachen en leven.
Goesting om te bewijzen dat ervaring geen rem is, maar een turbo.
Goesting om het leven niet uit te zitten, maar uit te dansen – op muziek van toen én nu of die gewoon zelf te maken. En om af en toe ook eens gewoon niets te doen, me time noemen we dat dan! En laat de jongeren maar met ons lachen en ons ‘boomers’ te noemen, niet beseffend dat we we die term alweer ontgroeid zijn. Dus voor eens en altijd: we zijn boomagers, say it loud and say it proud!
