Geen nieuws vandaag …
Een uitgelezen kans dus om te focussen op de festiviteiten ten huize van Meneer Arséne, onze compagnon de route …
Vandaag doet de zoon Adhemar z’n plechtige communie. Gefeliciteerd Adhemar !

Vandaag doet onzen Adhemar z’n plechtige Communie ! Heel wat genodigden …

Het was een zonnige zondagochtend in mijn pittoreske Wetteren. De klokken van de Sint-Gertrudiskerk luidden feestelijk terwijl mijn familie zich verzamelde voor de plechtige communie van onzen Adhemar. Het was een dag vol vreugde en trots, zulks feest staat vooral in het teken van familie, traditie en samenhorigheid.
Adhemar, gekleed in een net pak straalde van trots toen hij de kerk binnenstapte. Mijn ganse familie was er … mijn neef Gustave uit Antwerpen (uiterst links op de foto), mijn jongere broer Valère (uiterst rechts op de foto) met zijn gezin, Schoonbroer Ernest Vanden Durpel en dochter Mimi, Hélène Versavel (Wwe broer Edmond), Maria Joliet (“Wwe” broer Adhemar), Marie Meganck (Wwe broer Joseph), Madame Lecat (de privè lerares van Adhemar), neef pastoor Henri…
Na de mis stroomde de menigte naar buiten, waar de zon hoog aan de hemel stond en de geur van lentebloemen in de lucht hing. Samen met Julienne heb ik een groot feest georganiseerd in onze achtertuin, met een grote, zelf geconstrueerde tafel, keurig gedekt en met versieringen die in de kleuren wit en goud waren gehuld. En kijk, er was ook een fotograaf.
Trouwens, ik had succes met mijn zelf geconstrueerde tafel … eentje van 3.60 op 1.82 meter … we zaten er comfortabel met z’n zeventienen !
Er werd volop gelachen toen ik een toespraak hield, vol grappige anekdotes over Adhemar’s jeugd en mooie woorden over de betekenis van deze dag. Mijn woorden raakten iedereen, vooral toen ik sprak over de kracht van familiebanden en het belang van tradities.
Het hoogtepunt van de middag was de grote taart, prachtig versierd met wit glazuur en gouden details. Adhemar sneed de eerste stukjes terwijl iedereen applaudisseerde en ‘Lang zal hij leven’ zong. Het was een moment vol vreugde en trots, een herinnering die Adhemar zijn hele leven zal koesteren.
De zon begon langzaam onder te gaan, en de lucht kleurde oranje en roze. De gasten bleven nog lang napraten, genietend van de warme avond en elkaars gezelschap. Ik heb vooral nog lang met Gustave gepraat, over van alles en vooral nog wat. Hij moest eens weten…
Het plechtige communiefeest van Adhemar was een dag vol liefde, gelach en familie, een dag die nog lang zou voortleven in de harten van iedereen die erbij was.
Ik hoop dat zulks geluk blijft duren ….
















